پلاک2

یک یادداشت خیلی کوتاه

2005-08-28T08:48:00.000-07:00

یا هو

شاهرخ عزیزم سلام

تو می دانستی از همجنس بازی و همجنس بازها همیشه متنفر بوده ام. اما حالا که فکر می کنم می بینم مزه لبهای زن پا کوتاه و چاقالوی همسایه زیاد هم بد نیست. این را دیشب از مزه لبهای تو فهمیدم. پس جان تو و جان بچه ها

خداحافظ .... تو.

آخرش که چی حالا؟

2005-07-24T06:31:00.000-07:00

آخرین تکه پنبه را می تپاند توی آخرین سوراخ. می ایستد. با دستهای دستکش پوش عرقش را می گیرد. داد می زند: این آماده ست بیاین ببرینش.برمی گردد. عینک ضخیمش را روی بینیش جابه جا می کند می گوید:

تو کی اومدی؟ خیلی وقته؟ چرا صدام نکردی پس؟

می خواهم بگویم زری چقدر فرق کردی. بزرگ شدی. از دهانم می پرد که: چه پیر شدی زری جان.خیره نگاهم می کند. می گوید: خب بچه آدمیزادم روز اول که به دنیا می آد یه روزشه . من از اولم تو قصه تو بیست بیست و پنج سالی داشتم. یادت رفته انگار. خب چه انتظاری..... دست پاچه می شوم. می گویم: نه منظورم اینه که. ... داشتم نگات می کردم. خیلی تیزو فرض شدی خدا رو شکر جا افتادی انگار. یعنی می خوام بگم دیگه نمی ترسی نه؟ دستکشهاش را در می آورد. راه می افتد به طرف در وررودی. دنبالش می روم توی اتاق کوچکی. می گوید: نه ترس که نه.... بشین برات یه چایی بریزم. ببخش اینجا دیگه وسیله پذیرایی فقط چای داریم ... اما هنوز شبا تا صبح خواب می بینم دارم مرده می شورم.می دونی راست می گفتن مرده ها که ترس ندارن... لبخند می زند... از زنده آدم بیشتر باید بترسه انگار نه؟ خب تو چی کارا می کنی؟ شنیدم شوهر کردی آره؟لیوان چای را به دستم می دهد. می گویم: آره . یه دو سالی می شه. راستی تو از کجا فهمیدی؟ زل می زند به دستهام. . می گویم: ای بابا چه خنگم منم. حلقه به این گندگی و... می گوید: چرا دستات می لرزه ؟ تو که دیگه نباید.... شایدم چایی دلت نمی خواد هان؟ می گویم: نه بابا زری. توهم ها. دستای من که همیشه.. می خندم...تو انگار بیشتر یادت رفته منو زری جانم.از توی کمد فلزی کوچک کنار اتاق سفره گل داری بیرون می آورد. می گوید: خوب موقعی اومدی . بیا اگه بدت نمی آد یه لقمه بخور..خب دیگه چه خبر؟ شنیدم کم می نویسی هان؟ .. شوهرت؟.. می گویم: نه بابا زری جان اون خودشم اهل نوشتن و این جور حرفهاست. نمی دونم. راستش دیگه نمی تونم. یعنی نتونستم آدمی مثل تو گیر بیارم. می دونی؟تکه نانی توی دهانش می گذارد. به حرفهام گوش نمی دهد.چای را هورت می کشم. هنوز دست پاچه ام انگار.می گویم: خب زری جان من برم دیگه . اگه کاری چیزی داشتی بازم صدام می کن. می آم.چشمهاش را ازگلهای سفره می گیرد. می گوید: ا به این زودی. خب آره ... باشه. خوب کردی آمدی. راستی گفتی دیگه نمی نویسی هان؟ خوبه. بلند می شود. یک قدم می آید جلوتر.می گوید: راستش صدات کردم برای این که.. تو رو خدا بدت نیاد از حرفم ها... اصلا ولش .دستهاش را می گیرم توی دستم. . می گویم: نه زری جان بگو. می گوید:راستش می خواستم بگم. اصلا ولش . ننویس بچسب به زندگیت. اصلا برای چی این آدمها رو می آری و می بری. هان؟ فکر کن. چی کارشون داری بالاخره یه جوری می شه دیگه هان؟ یعنی می آری این بنده خداها رو بعد که کارت تموم شد باهاشون ولشون می کنی به امان خدا.دستهام شل می شود انگشتهاش را قفل می کند توی انگشتهام. می گوید: ببین خب که چی؟ یکی می شه شاعر قاتل و یکی می شه خائن و یکی هم مثل من. اصلا مرده شوی این زندگی رو هم برد. که چی؟ارزش نداره که. البته تو هم که تقصیر نداری. تو ننویسی یکی دیگه . بازم گاهی موقعها می گم خوب شد که لااقل آدم تو شدم. کم کمش اینه که سر می زنی بهم یه وقتایی. اما ببین منو ول کردی وسط این قبرستون... خدا شاهده نه که ناشکر باشم ها نه هر چی باشه از بدبختی بهتره اما بالاخره خدا روزی رسونه یه طوری می شد دیگه نه؟ مثلا همین مرده که دارش زدی توی نوشته آخرت رو ببین.... هاج واج نگاهش می کنم. می گویم: تو اونو از کجا می شناسی مگه؟ می گوید: آره اوردنش اینجا از دم پپنجره دیده بود منو شناخته بودم انگار .. صداش را پایین می آورد. می گوید: از لای دستا در رفته بود اومده بود زیر دسته من. بنده خدا سوخته پوخته. می گفت اونروز وقتی هی سیگار دود می کرده و بعد این چه می دونم زهر ماری رو ، عرق رو سر می کشیده خوشحال بوده که یکی از آدمهای تو شده. اما بعد که اون صندلی رو اوردی گذاشتی وسط اتاق اونم که نمی دونسته چی کار کنه می ره وایمیسه اون بالا و ... بعد هم که اون آتیش سوزیو... می دونی من فقط به حرفهاش گوش کردم هیچی نگفتم آخه خیلی دلخور بود.و هی می گفت آخه چرا سوختن؟خوب اون دارو طناب یعنی بسش نبود؟ می دونی اگه یه موقع دیگه بود بهش می گفتم که... که وضع من از اونم بدتره لااقل اون تکلیفش معلومه . اما من چی ؟ وسط این برو بیابون ولم کردن....... سرم گیج می رود.می گویم: باشه زری جان من حالم بده. دیگه نمی نویسم. قول. اما بذار الان برم دستهام را ول می کند. می گوید ببخش . می دونستم دلخور.... میگویم: نه عزیزم کار داشتی صدام کن بعدا خوب؟ هولکی گونه نم دارش را می بوسم. راه می افتم که بروم. می گوید: ببین بنویس مثلا آدم توی کافه ای چیزی باشه که بد نیست هان؟ قدمهام را تند می کنم. خودم را بیرون می اندازم. آفتاب توی چشمهام می خورد. بوی باران و غروب وسط ظهر تابستان به مشامم می خورد. به پشت سرم نگاه نمی کنم. صدای فریاد می آید:آی خواهرم آی.

. .

2005-07-21T01:26:00.000-07:00

ياهو

من فكر مي كنم تختخوابهاي دو نفره بدترين ساخته ي آدمهاست

گاهي كه خواب يكي به خواب ديگري مي رود كابوسها هم دردسر ساز مي شود.مثل تمام روياهاي شيرين

جهنم...به جهنم

2005-07-21T01:15:00.000-07:00

ياهو

زن گفت: خيلي گرمه . خيلي. فكر كنم خدا داره آماده مون مي كنه واسه جهنم.

راننده تاكسي گفت: جهنم. به! جهنم چيه خانوم جون؟ مگه چي كار كرديم؟ مرگ مثل خوابه. انگار كه بخوابي و بلند نشي. بهشت و جهنم هم مثل خوابيدن آدماست. كابوس مي بيني يا خواب خوش. آره آخرش اينه . همينه خانوم جون.

من گفتم: مي دونيد توي يه جايي خوندم خوكها به لحاظ فيزيكي نمي تونن آسمونو ببينند.جالبه نه؟

زن خودش را باد مي زند.

راننده تاكسي عرقش را مي گيرد. آه مي كشد.

من...... من خوابم مي آيد.

مردن يا نمردن مسئله..... مسئله اي نيست

2005-07-16T23:09:00.000-07:00

يا هو

صبحها كه از خواب بيدار مي شوم به تمام مرده هاي دنيا حسوديم مي شود. شبها اما، چشمهام را كه مي بندم عميقا مي ميرم.

تمام مرده هاي دنيا برايم پشت چشم نازك مي كنند.

دیدارمان به قیامت

2005-07-16T09:14:00.000-07:00

یا هو
دراز می کشد. سیگار دود می کند. با انگشت شست پای چپ روی پای راستش را می خاراند.قاشق ماست و خیار را در دهانش فرو می کند. لیوان عرق را سر می کشد. موهای سبیلش را می مکد. سیگار دود می کند. روی صندلی می ایستد. طناب حلقه شده را دور گردنش می اندازد. پایین می پرد. پاهاش در هوا تکان تکان می خورد. سیگار از بین دوانگشتش روی فرش می افتد. دود غلیظی از دیوار ها و پشت بام خانه بلند شده است. روزنامه را می بندم. به ساعتم نگاه می کنم. خاکستر سیگار را می تکانم توی زیر سیگاری. امروز قرار مهمی داشتم.

سه نقطه

2005-06-18T10:44:00.000-07:00

یا هو

هفت هشت سال پيش بود . هر جا که ميرفتم بوی اسپند به مشامم می خورد. همان روزها کسی گفت: "به گمانم تو نظر کرده ای چيزی هستی. نمازت را ترک نکن"..

امروز صبح از کنار هر در و کوچه و پس کوچه ای که می گذرم بوی آرد تفت شده در ماهیتابه به مشامم می خورد. جایی ته سينه م تیر می کشد. امروز دیگر نماز هم نمی خوانم.

یک خبر.

امروز 28 خرداد 1384 دکتر محمود احمدی نژاد به دور دوم ریاست جمهوری را یافت"

باطل شد

2005-06-14T23:54:00.000-07:00

يا هو
شناسنامه ام را مي گذارم روي دستگاه كپي. دكه را كه فشار مي دهم ، كاغذ سفيد از ميان نورها بيرون مي ريزد. بر مي دارمش. مهر سياه" باطل شد" سياه تر مي زند. لاشه بليط را اينبار مي گذارم روي دستگاه و دكمه را.... . من عادت دارم از همه اسناد مهم كپي داشته باشم. تصوير بليط كچ شده روي سفيدي كاغذ از ميان نورها پيدا مي شود.
من ديشب ساعت 19 و 20 دقيقه عصر پرواز داشته ام.

جام جهانی سلام

2005-06-12T11:42:00.000-07:00

يکی گفت: گل
يکی ديگه گفت: گل
ده تا.... صد تا.... هزارتادیگه داد زدند : گل گل گل گل گل گل
.پسر بچه گل فروش از خواب پريد

آخر خط، نقطه سر خط

2005-06-12T10:41:00.000-07:00

يا هو

گاهی همينطورهاست که تمام می شود. در چرخش شيشه کوچک کف آلود داغ سرد مات ..... ماشین لباسشويي در درزهای کهنه شلوار جین

فففففففففففففففففففف

.......سه شنب ...تابستان 137... من و آناهیت.. ومح.... و روزبه..سینما کانون. فیلم کیسه برن...چقدر.... بود که دستهای........

لاشه بلیط چروکیده بین انگشهات پودر می شود

غذاي سرد

2005-06-07T22:24:00.000-07:00

يا هو
از هيچ چي، اندازه قهوخونه ها و رستورانهاي خالي سر راه دلم نمي گيره. خيلي سخته كه پشت شيشه هاي مات و خاك گرفته منتظر بشيني تا كسي با چمدوني ساكي چيزي از راه برسه و تو چاي و غذاي گرم جلوش بذاري و حتي چند كلمه اي باهاش حرف بزني . اما... اما آخرشم روز تموم بشه و چشمت به در خشك بشه. انوقت مجبوري بري و زير آتيش گازو خاموش كني و ..... اوووخ . چي دارم مي گم. الان غذام ته مي گيره.

امیر

2005-06-01T13:57:00.000-07:00

یا هو

علی اخوان گفت: آدمها برای جلوگیری از عذاب وجدانشان سعی می کنند ،در لحظه های خوشی به خصوص، غم نزدیکان چند سال مرده شان را زنده نگهدارند. من حرفش را قبول کردم. ولی حالا که فکر می کنم می بينم ، در خوشحالی و ناراحتی فرقی نمی کند، بدون هیچ عذاب وجدان یا غصه ای حتی، به یاد اسمت هم که می افتم گریه ام می گیرد

baby test

2005-05-31T13:13:00.000-07:00

ياهو
دستمال کاغذی های مچاله کنار پايه های خود رنگ تخت، چند تار موی کوتاه و بلند بر سراميک سفيد، قوطی های خالی سياه با عکسهای توت فرنگی و نعناع، شمع خاموش نيم سوخته در کنار کونه های سيگار در زير سيگاری استيل، يک لنگه جوراب رنگ پای زنانه،دراور چوب گردو. آيينه نقره ای. شمعدانهای خالی. قاب عکس کريستال .پنجره باز. گوشه پاک شده لاک نارنجی انگشت شست پای راست. ساقهايی بلند. دندانهای سفيد زن با لبخند پهن بر جعبه خالی بی بی چک. تو نشسته بر ملحفه صورتی. لرزش خفيف گوشه کاغذ مربع با سر برگ سبز آزمايشگاه سبز پوشان روی زمين. پرده ها شکم می کنند حالا.جرقه کبريت. ناخنهای تا گوشت عقب رفته دست چپ. حلقه های سفيد دود سيگار. " يه جک بگم: يه روز يه بچه از شيکم مامانش که به دنيا می آد با يه مشت بسته و شست بالا داده بوده . می دونی چرا ؟ آخه تو مشت دست راستش يه قرص اچ دی بوده و داشته با شستش بيلاخ حواله می داده به ننه باباش" پقی زير خنده می زنی اشکهات سرازير می شود

2005-05-30T03:50:00.000-07:00

آاااخ...... حالا همه چيز دوباره شروع مي شود.
تو زن شده اي.

مادر شوهر

2005-05-30T03:28:00.000-07:00

پري سا جان
من ( محبوبه)به همراه خواهران گرام تشريف آورديم ، دوبار در زديم . كسي جوابمان را نداد. گويا در خواب ناز فرو رفته بوديد. بنابراين ما هم به قول همسر گرامت قهر غوره، رفتيم. ديگر هم تشريف نمي آوريم. تا شما باشيد در خواب غفلت فرو نرويد و قدر مادر شوهرعزيز را بدانيد.
خواهران اسلامي.ساعت 5.30

نامه يك عدد مادر شوهر به يك عدد عروس خواب آلو. بدون دخل و تصرف

می شه برام بپرسی؟

2005-05-28T13:06:00.000-07:00

ياهو
اسمت چيه؟-
......
چند سالته؟-
چهل و پنج ، پنجاه...
چند ساله اينجايي؟-
بيست و پنج ، سی سالي می شه
به چه جرمي؟-
نمی دونم
-نمی دوني؟ ....خب حکمت، ... مجازاتت چيه؟ يعنی چند سال برات بريدن؟
هان؟..... اعدام
چی؟ گفتی نميدونی جرمت چيه؟-
يادم نيست. خيلی گذشته..... ناموسی بود انگار...
خب ..اينجا زندگي چه جوريه؟ سخت نگذشته يعنی؟-
هان؟... بد نيست.. گذشته ديگه.... می دونی قتل نکردم ... اما دزدی رو....
قتل نکردی؟ مطمئنی؟-
نه... يعنی نمی دونم...آخه مي دونی خيلی گذشته..... بيست و پنج ، سی ....
-خب چرا پس اينهمه سال نگرت داشتن؟ حکمت کی...
نمی دونم.... اول دزدی بود بعد قتل ... يا فقط قتل ناموسی... نمی دونم.. آخه می دونی..
کی اجرا می کنن حکمتو؟-
هان؟... امروز و فردا...
-نگفتن يعنی که دقيقا کی؟
نه ... می گن امروزو فردا..... می دوني آخه من اون موقع ها، خب جوون بودم.... شايد يهو ... چه مي دونم ناموسی بود فکر کنم
فاميلي چيزی داری؟-
هان؟....آره دارم..يعنی الان ديگه خبری نيست،... يعنی خبر ندارم ازشون..
خب...راضی هستی حالا؟ اينجا غذا، حموم و اين چيزها خوبه؟-
... بد نيست گذشته ديگه... آدم عادت می کنه... اصلا يادش می ره که فاميلی داشته... آخه می دونی خيلی گذشته
-باشه... خب؟ چيزی نمی خوای بگی... يعنی چيزی نمی خوای بگم برات بيارن؟ سيگاری چيزی مثلا
هان؟ ... نه .... دستت درد نکنه....همه چی هس اينجا....
خب پس... خدافظ....کاری که ...-
هان ؟ ... خدافظ ... نه ... ببين... فقط يه کاری می کنی برام
آره ..بگو-

ببِن فقط مي شه برام ، بپرسی ازشون که چی کار کردم.... يعنی که جرمم چِيه...می دونی آخه خِِيلی گذشته

شب هفتم

2005-05-26T00:05:00.000-07:00

يا هو
" با مرگ زود هنگامش ، هفت روز زندگي بي او را تجربه كرديم. سخت است و طاقت فرسا. در دل مي گرييم و در داغ ناباورانه اش سوختيم. به ياد مهربانيها و صفاي مادري عاشق و همسري صميمي ، بانو طاهره منافي، خاطره پر مهرش را بر مزارش گرامي مي داريم" خودكار را روي ميز پرت مي كند. چاي را هورت مي كشد. در باز مي شود. صداي پاشنه هاي بلند روي سراميك. و دستهايي كه دور گردنش حلقه مي شود. " عزيزم پيرهن مشكي اصلا به تو نمي آد"

شب رودخانه

2005-05-25T02:42:00.000-07:00

يا هو
هميشه از نگاه كردن توي رودخانه هايي كه از وسط شهرها مي گذرند، مي ترسيدم. مطمئن بودم شب ها اگر سرت را پايين بگيري و با دقت به كناره هاي سياه شده و لجن گرفته رودخانه نگاه كني، سرت را پايين تر بياوري ، اول بايستي تا سرگيجه ات بگذارد جلوي چشمهات را ببيني . بعد چشمهات را گشادتر كني تا به تاريكي عادت كند و بعد چشمهات را ريز كني تا نگاهت از بين لنگه كفش كتاني ، پلاستيك هاي لجن گرفته ، پوستهاي پفك نمكي و هزار چيزهاي ديگر بگذرد ، مي تواني ببينيش. اول شايد انگشت پا يا دستش را ببيني و بعد كه نگاهت را بالاتر گرفتي گوشه هاي بيرون مانده لباس هاش از گل و لجن را اگر كه لخت نباشد وبعد..... شايد سرت را تند بالا بياوري و به اطرافت نگاه كني و فرار كني يا فكر كني كه اشتباه ديده اي و دوباره پايين را نگاه كني و شايد شروع كني به داد زدن كه آي.... براي همين ها بود كه هميشه با ديدن ديواره هاي رودخانه پا تند مي كردم . براي همين هاست حالا كه اينجا دراز كشيده ام و سردي خزنده آب از زير ستون فقراتم مي گذرد و دهانم پر از بوي تعفن رودخانه است ، با هر صداي پايي گوش تيز مي كنم و مي دانم كه هيچكس براي ديدن تاريكي رودخانه پا سست نمي كند.

شنل قرمزی

2005-05-23T13:00:00.000-07:00

ياهو
سوتين سياه، سوتين سفيد، سوتين قرمز، سوتين سبز
به کفشهای براق قرمزش نگاه می کنه. دامن تور سياه رو می چرخونه دور کمرش. دستش رو دراز می کنه سمت سوتين سبز. انگشت پاهاش تو گودی کفش ليز می خوره.

".آاای مامان"
" چي شد دوباره؟ باز تو رفتي سر گنجه من. آخر پاشنه اون کفشا رو خورد می کنی تو"
يه قطره اشک غل می خوره رو ماتيک صورتی کش اومده رو لپاش.

گشتی

2005-05-23T12:59:00.000-07:00

ياهو
بوی ماتيک از درزهای جيب اورکت، دوباره زده زير دماغم. تای جاانداخته و سياه شده نامه رو باز می کنم. لبهای گوشتی صورتی، کمر رنگ شده اما هنوز می خنده بهم. ...." بوس عزيزم"
باد می آد. نامه رو باز تا می کنم. زيپ اورکتمو بالا می دم. بندهای پوتينامو سفت می کنم.تا صبح حالا کلی مونده.

نويسنده

2005-05-21T22:04:00.000-07:00

مرد مي گويد: خداحافظ
زن مي گويد: از خدافظي خوشم نمي آد... راستي فردا كه اومدي سر رات...
مرد مي گويد: به اميد ديدار.
نويسنده فكر مي كند" حالاست كه باران ببارد"
زن مي گويد: اووف چه گرمايي. كاش يادش نره سر راش پوشال بخره
نويسنده مرد را خط مي زند

***

كلاغ ماغ مي كشد.
گاو غار مي كشد
گربه عو مي زند
سگ......
نويسنده خوابش گرفته است

***

زن مي گويد: خداحافظ
مرد مي گويد: خداحافظ
نويسنده دفترش را مي بندد. چاي دم مي كند.
كسي در مي زند
نويسنده مهمان دارد.

خيابان

2005-05-18T22:26:00.000-07:00

يا هو
ماشين كه مي ايستد. مثل هميشه سرك مي كشم. دستها و زانوهاي آويخته. بقچه هايي ميان پاها. چند نفر بيرون ايستاده اند. با صورت هاي گل انداخته. بخار از پوستشان بلند مي شود. انگار بوي گلاب و صابون به دماغم مي خورد. زن جواني از كنارشان رد مي شود. يكي به زباني كه نمي فهمم چيزي مي گويد.انگار متلكي چيزي گفته باشد. بقيه بلند مي خندند. زن نگاهشان مي كند. پوست صورتش سرختر شده. لكه هاي سفيد روي لباسش شتك زده. موها و چشمهاش برق مي زنند. ماشين حركت مي كند. سرم را مي چرخانم." گرمابه برادران احسان " دور مي شود

******
سرش را خم كرده مي گويد:" پونك" ماتيك قرمز روي لبهاش چين مي خورد. " بيا بالا" خودم را روي صندلي عقب كنار مي كشم. در جلو را باز مي كند. بوي عطر خنكي توي ماشين مي پيچد. فكر مي كنم رانندگي هم گاهي شغل بدي نيست.

******
بوق. دود. ترمز . گاز. رد نگاه پسر بچه فال فروش. بستني مگنوم. گاز. گاز. جاي پاي صندلهاي سرخ. بوق. ترمز. گاز. تيترهاي روزنامه. .دود. دود. دود. سرفه ام مي گيرد..

2005-05-17T04:26:00.000-07:00

نور زرد چراغ خواب. پرده ها آويخته. سرمه اي چروك ملحفه ها. دو بشقاب با هسته هاي سياه شده ميوه كنار پايه هاي مبل. صداي بغ بغوي كفترهاي همسايه. مسواك با موهاي خشك شده كنار سينك ظرفشويي. فنجانهاي نشسته. كتري نيم پر. گلهاي پلاستيكي ميان صفحه شكسته تلويزيون. كو نه هاي چين خورده سيگار ميان زير سيگاري سفالي. لبخندهاي ماسيده در قابهاي خالي ديوار. صداي جيغهاي پسر بچه همسايه. دندان مصنوعي ته ليوان آب ، روي قفسه هاي خالي كتابخانه..... نور زرد چراغ خواب . پرده ها آويخته. سرمه اي....
ديگر جاي ماندن نيست . چراغ خواب را خاموش مي كنم. مي ميرم.

...

2005-05-15T10:46:00.000-07:00

من مطمئنم اگر مغزدونيه آقای ن.ف در یک تصادف رانندگی بپوکه با فرض اینکه زنده هم بمونه برای همیشه مقطوع نسل و هوس .....می شه. آخه مثل روز برام روشنه که توی اون مغزدونی یه اسباب و اساسی هست به مراتب اوور سایز تر از جایی که باید باشه. خیلی دلم خنک می شه. اگه بشه.

مرگ پشه

2005-05-15T10:19:00.000-07:00

ياهو

چيزی رو دستم راه می ره. يه نقطه خاکستری. پشه ست انگار. دستمو آروم ميارم بالا. مچاله شده. دوسه تا از دستو پاهاش شکمستن. دماغ درازش تا خورده. اما تکونش می ده هنوز.نمی دونم چرا يهو دلم خنک می شه. يه چزی توی اين نقطه مچاله ست که حرصمو در می ياره.يه چيزی که خيلی شبيه ش کرده به آقای ن.ف. دلم می خواد پشه ها می تونستن حرف بزنن. اونوقت ميشد فهميد واقعا چی توی مغز دونيشون ميگذره. آره دقيقا توی مغز دونيشون.همِشه فکر ميکردم آقای ن.ف شبيه گربه چاقالوهايه زشتو پررويه که هر چی پيشتشون می کنی زل می زنن تو چشاتو در نمی رن. از اون گربه هايی که فقط منتظر اومدن بهارن تا سر هر درختو ديواری بپرن رو سر ماده گربه ای چيزی. اما حالا می بينم نه مثل اينکه .... عجب شباهتی!!! دستمو بالاتر می يارم. می خوام چشاشو پيدا کنم. دو تا چشم سبز که فقط وقتی می بينيشون که از پشت سر بهت زل بزنه. وقتی چيزی پشت سرتو سوزوند. يهوکه برگردی اونوقت ديديشون.گاهی وقتا هم فقط قرمزيشو که ديدی می فهمی که نيش رو خورديو خودت خبر نداری. دستم روبروی چشامه حالا. اما اون چشاشو زير انداخته . به جايی بين شيکمو سِنم نگاه می کنه فکر کنم. چيزی تو شيکمم گوله شده.خوب که گوش می دی داره ويز ويز می کنه.اما نمی دونم چرا از پشت سرم صداشو ميشنوم .دماغشو تکون می ده. فکر کنم دارم می شنوم: خانوم اينجا اداره ست. سالن مد که نيست.مژه می زنم. تکون می خوره: خانوم شما چرا امروز بوی عطرتون انقدر آدمو .....ريملتونم که ديگه آرکانسيل نيست هان؟ رژه ضد آب هم بد چيزی نيستا نه؟ پا به پا می شه.لباش رو هم قفلند.نه يه چيزی زير لب می گه. تسبيح می چرخونه. وردی چيزی. اجی مجی يا.... می خواد بپره انگار. حالا فکر می کنم کاش پشه ها گلو هم داشتن.يه خر خره به اندازه ای که فقط می شد وقتی از کنارشون رد می شي و صدای قورت دادن آب دهنشونو می شنوی. انگشت دراز می کردي و يه تلنگرمی زدی تا همه آبها شون سرريز کنه.آب بذاق و نمی دونم چيشون.... .... تا شايد .... انگشت اشاره و شستمو نشونه می رم به طرفش...... استغفراله ربی.....تق......آخ ....رد خونش رو پوستم کش مياد..........آخ که چقدر چندشی تو آقای ن.ف
..

وبلاگ خانه من است

2005-05-14T10:04:00.000-07:00

ياهو

اينطور شروع کن مثلا" وبلاگ خانه من است" شهرام می گويد.
به حمام رفته ام . به کلمات فکرمی کنم. به باران صبح از پشت پنجره های اداره. حالا دارم به وبلاگ فکر می کنم.که چه کلمه ناآشنايی است برام. و به خانه. صورتم را می گيرم رو به قطره های داغ آب. همانطور که می خواستم زير باران بگيرمش. اما.... پنجره ها در اداره ماهميشه بسته اند.کليد دارند. حتی وقتهايی که چهار طاق باز باشند.
حالا دارم به خانه فکر می کنم. دهنم پر می شود از مزه چای داغ و گوجه سبز وشهرام. شيشه ها ، انعکاس چشمها ، نگاهی که تار می شود. و صدای زنگ تلفن.و صدای شهرام که تو را می کشاند . به حمام، به خانه.
حالا که گرم شده ام. حالا که حبس شدن باران پشت اين پنجره هايادم رفت. به خانه فکر کرده ام دوباره که چقدر نامرتب و کثيف است. و به کمرم فکر کرده ام.و به وبلاگ که سفيد و مرتب است. که شهرام نمی گذارد که تميزش کنم . که درد می کند. که راستی باران هنوز دارد می بارد؟ که سه شنبه مهمان دارم . که هفته هاست که تميزش نکرده ام. که امروز وقت دکتر دارم. ساعت چند است؟ که مامان می گفت مردها گر به شوی می کنند. که سرم دارد باز درد می گيرد.که چقدر زن بودن سخت است. که..... صدای زنگ تلفن .... خانم نديمی ...آژانس.
زن
زن
زن
در را باز کرده. نگاهم می کند. "عافيت باشه. خوش گذشت؟"
چقدر بوسيدن شهرام با لبهای خيس منو ياد بارون می اندازه.
ادبيات
زن
زن
ادبيات زن. زن در ادبيات. ادبيات بدون جنسيت....... مرد؟
من يک زنم.
پری سا
28 ساله
حقوق خوانده
متاهل
خانه دار شاغل
می خواهم همه اينها را بنويسد.من
شهرام می گويد اما " وبلاگ خانه من است"